Sagalassos Örenyeri – Burdur

Denizden 1700 mt yükseklikte, gidis yolu asfalt rahat gidilir birkaç viraj var oda çok sorun değil içinde büfe wc var,gezmek 3 saati aliyor

Müzekart ile giriş yapılıyor (Gişede müzekart çıkartabiliyorsunuz sahip değilseniz sorun yok), yolları tek şerit-dar ve bol virajlı, ancak kültürel anlamda çok fazla içeriğe sahip. Yolunuzun üstündeyse eğer kesinlikle gitmenizi tavsiye ederim. Güncel olarak müzekart fiyatları öğrenci 100- tam 200. Girişte ufak bir büfe var açlık bastırmaya uygun susuzluk için de okey, yolları çakıllı ve bazen yokuş, spor ayakkabı ile gidilmesi en uygunu.

-kaya mezarlarını keşfedin çok fazla var var -antonin çeşmesi ön tarafa yıkıldığı için komple korunabilmiş ve Bizanslılar heykelleri kırıp içine attığı için bazı önemli heykeller olduğu gibi korunmuş. Buraya gitmeden önce burdur müzesine ziyaret çok faydalı. -çeşme 15 yıldır akıyor restorasyonla tekrardan akıtmışlar ve kaynağını yukarıda başka bir antik çeşmeden alıyor. -şehirde hellenistik dönem roma dönemi ve bizans dönemine ait izleri rahatlıkla ayırt edebiliyorsunuz. -şehirde bulunan hiçbir eşya veya heykel yurtdışına kaçırılmamış. -bu şehire özel bej rengi mermerler toprak altında kaldığı için korunabilmiş. -antşk kente girmeden önce mutlaka sol wc yazan yerde bir salon yapmışlar oraya göz atıp haritayı inceleyin.

Gidip görülmezse eksik kalırsınız. Öyle güzel muhteşem bı atmosfer, manzara şahane.. 8, 10 yaş iki çocukla gittik. Ağlasun dan sonra 10 km dağ tirmaniyorsunuz. Yol gidiş geliş tek şerit, 30km hız. Biraz dikkatli çıkmak gerek. Sagalosasos a tiyatroyu gezerek başlayın, sonra heron anıt mezarına doğru yürüyün ve son olarak çeşmeye uğrayın ve o güzelliğin tadını çıkarın. Masal gibi etkileyici.

Bazı mekanlar sadece coğrafi birer nokta değil, zamanın ve ruhun büküldüğü eşiklerdir. Pisidia’nın bulutlarla kesiştiği o muazzam yükseklikte, Sagalassos’un Antoninler Çeşmesi’nden binlerce yıldır akan o suyu ilk gördüğümde, Strabon’un bu dağ kentini neden 'zapt edilemez' olarak nitelendirdiğini çok net anladım. ​Büyük İskender’in M.Ö. 333 yılında bu zirveleri aşarken hissettiği o önlenemez tutkuyla, buradaki her bir taşın fısıltısı arasında garip bir bağ kurdum. Mitolojide tanrıların ölümlülere üstünlük tasladığı Olimpos neyse, Sagalassos da sanki benim için zamana ve sıradanlığa meydan okuyan o kutsal sığınak oldu. Zeus’un gökyüzünden yeryüzünü izlediği o mağrur ve seçkin perspektif, buradaki tiyatronun en üst basamağına oturduğum an ruhuma sindi. ​Burası sadece 'ölmeden önce görülmesi gereken' turistik bir rota değil; Apollon’un estetiği ile Dionysos’un coşkusunun, tarihin en asil mimarisiyle harmanlandığı, insanın kendi içindeki o görkemli gücü keşfedeceği efsanevi bir kült alanı. Bu zirvede soluduğum hava, sıradan bir gezi deneyiminin çok ötesinde, adeta antik bir bilgeliğin ve asaletle yoğrulmuş bir geçmişin modern dünyaya bıraktığı en aristokratik imza. Gerçek bir iz bırakmak ve zamanın ötesine geçmek isteyen her ruh, bu kutsal zirvenin taşlarına en az bir kez dokunmalı